Jump to Navigation

Optimistisch log deel 1

Challenge van Hilversum naar Algeciras  Op 28 december was de start van de Challenge. We moeten om 8.30 verzamelen in het Mediapark in Hilversum. Vanuit Delft is dat een beetje vroeg, dus we hebben besloten een hotel  nabij te boeken. Fris en fruitig verschijnen we aan de start. Iedereen heeft er zin in. We hebben nog een minute of fame als we door Giel Beelen geïnterviewd worden. Dan is het oplijnen en wachten tot het feest kan beginnen.

We toeteren allemaal luid om aan de luisteraars van 3fm te laten weten dat we er klaar voor zijn. Het duurt allemaal wat lang. Dan blijkt dat de eerste auto in de rij panne heeft , dus we wachten nog wat langer. Het probleem blijkt in de auto van de organisatie van de challenge te zijn. Ze willen met ons meerijden tot de grens van Nederland. Als de problemen verholpen zijn rijden we in colonne van Hilversum naar Hazeldonk. Daar is het traditionele laatste moment voor afscheid van familie en vrienden. Zelfs Sinterklaas is present. Voor de tweede keer worden uitgezwaaid.

Nu gaat de lange reis naar midden Frankrijk beginnen. De teams splitsen op. Door een kleine navigatiefout rijden we samen met “Team Rijsbergen” via Luxembourg. Onze 27MC blijkt niet te kunnen zenden. We kunnen wel horen wat de andere teams zeggen.  Het is een beetje om, maar we komen toch rond 22.00u bij ons Hotel vlak bij Tours. Wij stellen het creperen nog even uit, maar de rest van de teams (helden!) staan op de nabijgelegen camping. Alleen Team Rider is nergens te bekennen. De volgende dag verzamelen we op de camping. Het is een koude nacht geweest waar wij persoonlijk vrij weinig van gemerkt hebben.

Om 8.30 gaat de colonne weer op weg. Nog even een stop bij een tankstation voor de nodige inkopen en we beginnen in twee colonnes aan de rit naar Burgos in noord Spanje. Ook deze etappe verloopt redelijk soepel. We verliezen bijna onze antenne van de 27MC maar weten het probleem met een tie wrapje op de vluchtstrook te verhelpen. Als we op de camping in Burgos aankomen blijkt ons rechter knipperlicht aan de voorkant het niet te doen. We proberen eerst een lampje te verwisselen, maar het blijkt een zekering te zijn. Hoe dan ook, problem solved! Na deze klusactie voegen we ons bij de andere teams die de BBQ al hebben aangestoken. De feestverlichting hangt al klaar. Wij plaatsen onze glitterbol op de motorkap. En de rook van de BBQ maakt het feest compleet. Later op de avond arriveren ook de overige teams. Alleen team Rider is nog steeds zoek. Het was een top avond waar toch snel een einde aan moest komen omdat we ook weer de volgende dag vroeg op moeten. Ook deze keer pakken we nog een beetje luxe mee. Terwijl de andere teams hun tent opzoeken slapen wij in een verwarmde bungalow van spaanplaat.

De derde dag, woensdag,  gaan we samen met teams “Ploegje 1” en “Pedal to the metal” op pad naar Algeciras, van waar we de ferry zullen nemen naar Afrika. We nemen de route via Salamanca. De rit gaat soepel, terwijl het weer steeds beter wordt. Over dat laatste worden we regelmatig bijgepraat door de Piet Paulusma van Ploegje 1. Aan het einde van de dag hebben we dan toch een serieus probleem. Ongeveer 6km voor ons hotel Las Camelias gaan we nog even tanken. Plotseling begint de radio te kraken. In eerste instantie negeren we het probleem. De radio is wel leuk voor onderweg, maar ook zonder halen we ook de eindstreep wel.

Als we na het tanken weer proberen Apollo 13 te starten blijkt het probleem groter dan verwacht. Ongeveer alle elektrische onderdelen vertonen kuren. Sterker: Apollo 13 wil niet meer starten. We vermoeden dat er een probleem is met de dynamo.  We krijgen een jumpstart van “Ploegje 1” wat helpt om tot ons hotel te rijden. We arriveren ongeveer gelijk me de andere teams. We staan meteen in het middelpunt van de belangstelling. Gelukkig zijn er andere teams die wel wat van auto’s weten en zelfs na een lange dag rijden bereid zijn ons te helpen. Uit alle hoeken en gaten wordt gereedschap en reserveonderdelen tevoorschijn getoverd. De challenge spirit zit er goed in. De verstevigde bodemplaat is in deze situatie een obstakel, maar gelukkig snel los te krijgen. En dan kan ook de dynamo er uit.

Helaas lukt het niet het probleem te verhelpen, dus we besluiten de alarmcentrale te bellen. De volgende ochtend om 9.30u zijn we aan de beurt. Wij kunnen dus uitslapen terwijl de andere teams de boot pakken naar Marokko. We roepen ze nog optimistisch na: “We halen jullie wel in”. We moeten wel, want team Rider heeft onze bodemplaat. De volgende ochtend staat inderdaad om 9.35u de lepelwagen voor de deur. Apollo 13 gaat achterop en wij mogen voorin mee rijden. We hebben nog het idee dat ons probleem snel verholpen zal zijn. Helaas is repareren geen probleem mits je over een dynamo beschikt. En laten we die nou net niet hebben. De garage laat ons weten dat ze (ivm weekend en feestdagen) niet eerder dan 7 december kunnen repareren. We laten weten dat we hier op terug komen en gaan via internet op zoek naar een citroen garage.

In Algeciras vinden we een garage die ons de volgende dag kan helpen. Dus wij weer bellen met de ANWB voor de tweede sleep. Ook dat is snel geregeld. En om 14.00u, net voor het begin van de siësta, staat Apollo 13 in de garage.  Wij zitten nu in een hotel nabij de garage. Parkeren op het terrein kost 5 euro. Die hebben we dan weer mooi bespaard :-) Morgen gaan we zien hoe snel Apollo 13 gefixed kan worden. Gelukkig is ons ferry ticket ook morgen geldig, dus dan kunnen we eindelijk de ferry pakken naar enclave Ceuta. Eenmaal op Afrikaanse bodem kunnen we de achtervolging weer inzetten. We hopen de andere teams nabij Meski Oasis weer te ontmoeten.

So far so good! En ANWB bedankt. Twee sleepjes op een dag. Klasse!!



by Dr. Radut.