Jump to Navigation

Optimistische up-date - Marrakech edition

Heerlijk uitgeslapen rijden we op zaterdag 10 december van Biougra naar Essaouira. Over de reis vallen weinig bijzonderheden te melden. In Essaouira hebben we wat moeite de camping te vinden. Helaas hebben ze op dit moment geen kamers beschikbaar, dus het gaat vannacht echt gebeuren. We zullen in Apollo 13 slapen. Gelukkig is het droog en staan er hoge muren om de camping. We kunnen dus zonder bezwaren onze bagage buiten de auto stallen en redelijk comfortabel slapen. Gelukkig hebben we de afgelopen reis langzaam kunnen wennen aan het campingleven. We hebben al buiten gekookt, kamers gehad zonder sanitair en buiten in de kou onze tanden gepoetst. Nou ja, het is voor het goede doel. Dus we slaan er ons wel door heen :-)

Maar eerst naar het strand. Olinde en de Skagerboys wagen een duik in het koude water. Dan snel terug naar de camping, biertje drinken, potje koken, website up-daten en Apollo 13 prepareren voor de nacht. Na het eten nog een rondje door de Medina van Essaouira gelopen alwaar we ons eerste souvenir, een kameeltje, hebben gekocht. En dan gaan de luiken dicht in Apollo 13.

Op de 14edag van onze reis door Marokko gaan we van Essaouira naar Marrakech. Onderweg stoppen we bij een lokale olijfolie makerij. De oliepers wordt aangedreven door een kameel die in een donker hok rondjes loopt. We hopen dat het beestje na het persen in de woestijn mag spelen. We willen olie kopen om de lokale economie te stimuleren. Er zijn geen flessen olie te koop, maar onze thermoskan kunnen we laten vullen.  Voor 30 dirham (3euro) kopen we een liter vers geperste olie. Niet goedkoop, maar we hebben er een verhaal bij. We hebben de kameel aan het werk gezien en leren dat ze van de resten van de uitgeperste olijven zeep kunnen maken. Er liggen twee soorten olijven. Een stapel olijven is ingemaakt met zout. De andere stapel is zonder conserveringsmiddelen zodat schimmels kunnen ontstaan. Dit geeft ze een bittere smaak.

Nadeel van slapen op de camping is dat er minder contactpunten zijn zodat onze telefoon leeg raakt. We sturen een laatste sms-je naar het message board en verdwijnen dan een tijdje uit de lucht. Wat helemaal jammer is, is dat Apollocam de geest geeft. We hopen nog op een kabelbreuk, maar de problemen blijken na doormeten van de draad toch echt bij Apollocam zelf te moeten liggen. De challenge was te veel voor de camera :-(

We gaan op zoek naar het weeshuis nabij Marrakech waar de Skagerboys hun aanhanger met schoenen zullen afleveren. We verdwalen en vragen de weg bij een luxe restaurant hotel met weelderige tuin. Ze weten waar we naar toe moeten. Het is rond lunchtijd dus we besluiten in de tuin neer te strijken voor een zeer uitgebreide lunch. Vanavond kunnen we volstaan met een kleine snack.

Rond 15.00u gaan we weer op pad. De Skagerboys hebben contact met het weeshuis. We worden naar een pleintje gestuurd waar we wachten tot we worden opgehaald.  Na lang wachten worden we dan eindelijk door een man opgehaald. We blijken op een steenworp afstand van het weeshuis te staan.  Bij aankomst staan er meteen veel kinderen rond de auto’s. Nu zijn ze nog lief. We brengen de spullen van de Skagerboys en team Rider naar het weeshuis alwaar we hartelijk door onze gastheer ontvangen worden. Olinde krijgt echter geen hand, want vrouw. Altijd een beetje pijnlijk zulke momenten.

We krijgen nog een kopje mierzoete thee en wachten op onze contactpersoon. Deze dame spreekt Nederlands. Ze legt ons uit dat er ongeveer 100 kinderen worden opgevangen in deze kleine ruimte. Ze krijgen in twee groepen de basiskennis voor school onderwezen. Iedere groep heeft 5 niveau’s. Kinderen zijn welkom tot hun 17e, maar ook daarna worden ze nog niet los gelaten totdat ze werk hebben. Dit om te voorkomen dat ze onder invloed van anderen vervallen in crimineel gedrag. Dat we aan de zelfkant van de samenleving zitten merken we als we weer bij de auto terugkomen. Het is inmiddels donker en we worden omringd door kinderen die om dirhams vragen en proberen van alles uit je zakken te halen.  De sfeer wordt grimmiger. EMD wil desondanks nog een beetje stunten met hun auto op een nabijgelegen veldje. Helaas is het stoeprandje te hoog en ze rijden zichzelf hopeloos vast. Geen handige actie. De Nederlands sprekende dame laat weten dat ze dit niet leuk vindt. We zijn het roerend met haar eens. We proberen de auto los te duwen met Apollo 13. EMD verzuimt tegen ons te zeggen dat we met de koplamp tegen hun bumper zitten. Dus het glas van de koplamp gaat stuk. Lekker handig. Gelukkig hebben we nog wel licht. Team Rider weet de auto van EMD met hun bus los te trekken. Dan kunnen we eindelijk op weg naar Marrakech.

Door de stad rijden is ook een boeiende ervaring. Al het verkeer krioelt door elkaar. De Skagerboys krijgen twee kinderen op het dak die proberen te jatten wat ze jatten kunnen. Mattijs weet de kinderen van de auto af te trekken.  Ondertussen wordt de deur van de auto van Team Rider open getrokken. Gelukkig hebben ze een toeter geïnstalleerd. Flink toeteren schrikt de kleine vandalen af. De auto’s krijgen de nodige klappen. Waarschijnlijk om ons te motiveren de auto uit te stappen zodat we beroofd kunnen worden. Wat een land.

Aangekomen op de camping is er gelukkig een kamer beschikbaar. Vannacht hoeven we niet in Apollo 13 te slapen. De Skagerboys en Mattijs gaan  nog even de stad in. Wij blijven achter op de camping waar het (ondanks de eerdere afknap momenten) nog gezellig wordt met de jongens van EMD.

Maandag 12 december is een rustdag die we in Marakech zullen doorbrengen. We slapen uit tot een uur of negen. Erik is snipverkouden. Heel vervelend. Gelukkig hebben de Skagerboys nog paracetamollen. Wat zouden we zonder deze jongens moeten :-)

EMD heeft nog een stuk perspex waarmee ze de koplamp van Apollo 13 zullen repareren. De Skagerboys hebben nog kit waarmee de lamp waterdicht kan worden afgewerkt. Geen overbodige luxe, want in Europa verwachten we zwaar weer.



by Dr. Radut.